ÖĞRENMEK İÇİN DİNLE

Çocuklara dinlemeyi öğretmek genellikle zor bir görevdir. Bir kişi otomatik olarak gerçekleşen bir eylemi nasıl tanımlar? Çocuklara dinlemenin kendi kontrollerinde olan bir eylem olduğu konusunda farkındalık yaratmak önemlidir.

Dinlemeyi tanımlamanın ilk adımı dinleme anatomisinin anlatılmasıdır ve bu anatomi yalnızca kulak anlamına gelmez. Dinleme vücudun tamamı dâhil olduğunda gerçekleşir. Oturmak, konuşan kişiye bakmak ve sessizce beklemek dinlemeye başlamak için önemlidir. Kulaklar dinlemenin ana vücut parçasıyken gözler, eller, ayaklar ve ağız da “yardımcılar” dır.

Dinleme becerilerini öğretmede bir sonraki adım, çocukların dinlemesini zorlaştıran “dikkat dağıtıcıları” belirlemektir. Çocuklar sınıfta dinlemelerini zorlaştıran gürültüleri tespit edebilir: Yağmur sesi, konuşma sesleri, çocuk oynaması vs. Ayrıca, tehlike altında olduğumuz uyarısı veren sesleri (örneğin, yangın tatbikat çanı) ve eğlenceli sesleri de (örneğin, müzik) gözden geçirmek iyi bir fikirdir.

Çoğu çocuk dinleme kavramını anlamak için görsel sunumlara ihtiyaç duyar. Bir sanat etkinliği bu konuda yardımcı olabilir. Örneğin “mutlu” ve “üzgün” olmak üzere iki kulak çizimi yapın. Çocuklara kulağı mutlu eden şeylerin fotoğraflarını verin veya küçük resimlerini kendiniz çizin (sessiz bir oda gibi, elleri sabit tutmak gibi) ve onları mutlu kulakların üzerine koyun. Sonra yüksek seslerin, gürültülü sınıfların, eller ve ayaklarla gürültü yapmanın görsellerini çizerek üzgün kulak üzerine koyun.

Bir sonraki adım dinlemenin öğrenmemize yardımcı olduğu yolları tanımlamak olacaktır. “Duyduğunuz şeyi tekrarlayın” ya da “Duyduğunuz şeyle ilgili sorular sorun” gibi.

Ek olarak dinleme ile ilişkili bellek stratejileri de faydalıdır:

  • Anahtar kelimeleri dinlemek
  • Not almak
  • Ana hatları belirlemek
  • Göreve başlamadan önce “zihinde” canlandırmak
  • Vurgulanan ifadeleri dinlemek
  • İşitsel dikkat dağıtıcı olayları ortaya çıkartmak, listelemek, tartışmak ve azaltmak
  • Bilgiyi geri çağırmak

Bir çocuğun dikkat dağıtıcıları tanımlayana ve onları düzenleyene kadar, çevresel dikkat dağıtıcı seslere farkındalık kazanana kadar, kulaklarını ve “yardımcıları”(yerinde oturup beklemek, konuşan kişiye bakmak) kullanarak bağımsız şekilde düzenleme yapana kadar yukarıdaki görevlerin yerine getirilemeyeceğini unutmamak gerekir.

Dinleme becerisinin pekiştirilmesi için beceri sık sık gözden geçirilmelidir. Dinleme sürecine ilişkin farkındalık okul öncesi dönemde başlamalı ve yetişkinlik döneminde de bu eğitime devam edilmelidir.

Kaynak: https://www.superduperinc.com/Handouts/Handout.aspx

cocukvedil

Dil Konuşma Ses ve Yutma Bozuklukları Uzmanı Dkt.Tuba KAYA

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir